Aby poprawić jakość snu, warto wprowadzić kilka zdrowych nawyków i zastosować naturalne metody, które mogą być bezpieczniejsze i trwalsze niż farmakologiczne rozwiązania. Oto niektóre wskazówki:

1. Ustal harmonogram snu: Regularne chodzenie spać i wstawanie o tej samej porze pomoże unormować rytm dobowy.
2. Stwórz optymalne środowisko do spania: Dobrze przewietrzona, cicha i zaciemniona sypialnia oraz wygodny materac i poduszka mogą znacznie poprawić jakość snu.
3. Ogranicz czas przed ekranem: Niebieskie światło emitowane przez telewizory, smartfony i komputery może zakłócać produkcję melatoniny, hormonu snu.
4. Zadbaj o dietę: Unikaj ciężkich potraw przed snem, a spróbuj konsumować lekkie posiłki.
5. Pamiętaj o aktywności fizycznej: Regularne ćwiczenia w ciągu dnia pomagają łatwiej zasypiać i zapewniają lepszą jakość snu.
6. Odpoczynek i relaksacja: Znajdź czas na relaks przed snem, co pomoże wyciszyć umysł i ciało.

Wsparcia farmakologicznego warto szukać, gdy pomimo zastosowania naturalnych metod nie udaje się poprawić jakości snu, a problemy z zasypianiem lub budzeniem się wpływają na codzienne funkcjonowanie i zdrowie. W takich sytuacjach należy skonsultować się z lekarzem, aby ustalić odpowiednią przyczynę bezsenności i ewentualną konieczność zastosowania leków.

Jaskra to grupa chorób, dla których wspólną cechą jest postępujący zanik nerwu wzrokowego. Zanik nerwu wzrokowego powiązany jest ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego wynikającego z zamknięcia kąta przesączania i zablokowaniem odpływu cieczy wodnistej znajdującej się w oku. W przebiegu jaskry może dojść do całkowitej i nieodwracalnej utraty wzroku. W początkowej fazie jaskra objawia się ubytkami w polu widzenia.
Jaskra może wystąpić u chorego na cukrzycę, u którego rozwinęła się już retinopatia (to osłabinie i pękanie naczyń krwionośnych w obrębie oka oraz powstawanie nowych, nieprawidłowych naczynek). Tworzenie się nowych naczyń w obrębie tęczówki powoduje zaburzenia przepływu w kącie przedniej komory oka, czego efektem jest wzrost ciśnienia w gałkach ocznych. Objawem jest pieczenie i ból gałek ocznych.

Za najbardziej wiarygodne uważa się glukometry spełniające normę ISO 15197:2015. Norma ta zwraca uwagę na: dokładność i precyzję pomiaru, redukcję czynników zakłócających pomiar, łatwość obsługi, możliwość retrospektywnej oceny samokontroli.
 
Kluczową kwestią dla glukometru pozostaje, by jego wskazania były jak najbliższe wynikom uzyskanym metodą referencyjną (pomiar w laboratorium z krwi żylnej). Norma ISO 15197:2015 wymaga by:
  • dla stężeń poniżej 100 mg/dl co najmniej 95% pomiarów mieściło się w zakresie błędu nie większego 
niż +/- 15 mg/dl w stosunku do wartości uzyskanych metodą referencyjną,
  • dla stężeń równych lub wyższych od 100 mg/dl co najmniej 95% pomiarów mieściło się w zakresie błędu 
+/- 15% w porównaniu do wyników uzyskanych metodą referencyjną.

Co to oznacza w praktyce? Jeśli nasza glikemia faktycznie wynosi 93 mg/dl, to za spełniające normę ISO zostanie uznane urządzenie, które wskaże cukier nie niższy niż 78 mg/dl i nie wyższy niż 108 mg/dl.

Podczas występowania hipergilikemii (glikemia wynosząca 300 mg/dl) wynik zgody z normą ISO 2015 to wynik o 15% wyższy i o 15% niższy, czyli 255 i 345 mg/dl odpowiednio.

 

Warto zwrócić uwagę na to, że porównywanie pomiarów pomiędzy różnymi glukometrami nie ma większego sensu. Każdy z nich ma dopuszczalny zakres błędu i różnice pomiędzy pomiarami będą występowały. Porównywanie wyników może utrudnić proces decyzyjny np. w przypadku leczenia insuliną.

Walidacji glukomteru można dokonać w laboratorium lub w poradni diabetologicznej.

Ciśnienie tętnicze powinno być w zakresie normy o każdej porze dnia. Nie należy wykonywać pomiaru tuż po aktywności fizycznej lub w sytuacji stresu, dużych emocji. Należy przed pomiarem usiąść na 10 minut i po tym czasie wykonać pomiar. Podczas pomiaru nie należy rozmawiać.

W chorobach serca zalecane są przede wszystkim dwa typy diety: dieta śródziemnomorska i DASH.

 

Dieta Śródziemnomorska

Dieta śródziemnomorska to styl żywienia, który bazuje na produktach typowych dla krajów otaczających Morze Śródziemne. Kluczowe cechy diety śródziemnomorskiej to:

  • Owoce i warzywa: Codzienne spożycie świeżych owoców i warzyw, bogatych w witaminy, minerały oraz przeciwutleniacze. Skupienie się na warzywach zielonolistnych, surowych.
  • Węglowodany pełnoziarniste: Wybieranie pełnoziarnistych produktów zbożowych, takich jak chleb razowy, brązowy ryż, makaron pełnoziarnisty, grube kasze (gryczana, pęczak).
  • Zdrowe tłuszcze: Wykorzystanie oliwy z oliwek jako głównego źródła tłuszczu oraz spożycie orzechów i nasion.
  • Ryby i owoce morza: Regularne włączanie ryb, szczególnie tych bogatych w kwasy omega-3, jak łosoś, makrela, śledź, halibut.
  • Ograniczenie mięsa czerwonego i przetworzonych produktów mięsnych: Zastępowanie ich chudym mięsem (np. kurczak, indyk) lub roślinnymi źródłami białka (groch, fasola, soczewica, ciecierzyca).

 

Dieta DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) 

Dieta DASH, zaprojektowana w celu obniżenia ciśnienia krwi, jest również korzystna dla serca. Jej główne cechy to:

  • Wysoka zawartość błonnika: Spożycie dużej ilości surowych warzyw, produktów pełnoziarnistych, owoców.
  • Ograniczenie soli: Postulowana maksymalna ilość sodu to 2300 mg dziennie, w przypadku osób z nadciśnieniem zalecana jest redukcja do ilości 1500 mg dziennie.
  • Niskotłuszczowe produkty mleczne: Wybór produktów mlecznych o obniżonej zawartości tłuszczu, takich jak jogurt, mleko i sery twarogowe chude / półtłuste.
  • Zrównoważona ilość białka: Spożycie chudego mięsa, drobiu, ryb oraz roślin strączkowych.
  • Ograniczenie cukrów prostych: Unikanie słodkich napojów i przetworzonej żywności bogatej w cukry.

 

Aktywność Fizyczna 

W przypadku niewydolności serca, aktywność fizyczna powinna być dostosowana do indywidualnych możliwości. Regularne ćwiczenia mają ogromne korzyści dla zdrowia serca. Oto kilka rekomendacji dotyczących form aktywności:

1. Spacery: Umiarkowane spacery są jedną z najprostszych i najbezpieczniejszych form aktywności. Zaleca się spacery trwające co najmniej 30 minut dziennie, kilka razy w tygodniu.

2. Nordic walking: Chodzenie z użyciem specjalnych kijków angażuje więcej grup mięśniowych i poprawia wydolność sercowo-naczyniową, a jednocześnie można tę aktywność łatwo dostosować do swoich możliwości.

Pora dnia, w której wykonuje się aktywność fizyczną, może (ale nie musi) mieć znaczenie dla efektywności treningu oraz ogólnego samopoczucia. Wieczorna aktywność fizyczna może być bardziej efektywna pod względem siły i wydolności, ponieważ temperatura ciała jest zazwyczaj wyższa, co sprzyja lepszej wydolności mięśni.

Każdy z nas funkcjonuje inaczej i ważne jest to, aby wyczuć, o jakiej porze dnia ruch nam najbardziej służy oraz kiedy jest możliwy do wykonania. Jest to kwestia indywidualna.

W przypadku występowania cukrzycy warto porozmawiać ze swoim lekarzem, w jaki sposób przygotować się do aktywności fizycznej, jak i kiedy monitorować cukier oraz jak działać w przypadku wystąpienia hipoglikemii.

Aktywność tlenowa wykonywana do momentu wystąpienia zadyszki jest bezpieczna i może być zalecana wszystkim osobom z cukrzycą bez przeciwwskazań. Zaleca się, aby osoby z cukrzycą typu 2 dołączyły do aktywności tlenowej elementy wysiłku oporowego. Osoby z cukrzycą typu 1 bez stwierdzonych istotnych klinicznie powikłań mogą podejmować każdy rodzaj wysiłku fizycznego, w tym o maksymalnej intensywności.